ontvoering

Post hier je dromen en discussieer over wat ze betekenen.

ontvoering

Berichtdoor Camille » zo 14 okt 2018, 14:44

Hallo iedereen, ik had vorige week een rare droom maar ik kan de betekenis niet zo goed vinden. Hopelijk kunnen jullie mij helpen.

Ik ben in een huis(dat niet in het echt mijn huis is) en ik ben net aan het luisteren naar mijn ouders iets vertellen tegen elkaar.
Ze vertelden dat er veel tieners verdwenen.
In alle haast rende ik naar de mega grote garage een zak en begon vlug mijn spullen uit mijn valies te versteken naar een kleinere tas met een rits. Ik deed dat in alle haast. Ik begon niet te voelen dat het langzaamaan koud werd. Ik legde mijn knuffels erin, mijn pyjama en kleren. Opeens hoor ik stemmen. In paniek pakte ik de zak en rende ik achter een van de muren. Ik hoorde weer die stemmen maar dit keer veel luider. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn angst en dus keek ik heel voorzichtig om het muurtje. De mannen hadden enkel een broek aan en een hele boel touwen met zich mee.

Juist op dat moment zei er iemand “we zullen je wel vinden hoor” met een kwaadaardige lach erachter.
Meteen borrelde de angst weer op. Terwijl ik de voetstappen steeds dichter en dichter hoorde komen bedacht ik me dat de enige plaats waar ik me kon verstoppen zonder gezien te worden was door in mij tas kruipen. Ik twijfelde geen seconde en kroop snel mij tas in. Toen ik mijn tas dichtritste maakte ik een beetje geluid maar doordat de plaats waar ik me verstopte heel groot was werd het geluid versterkt. Ik kon de rits niet volledig sluiten waardoor je mijn gezicht bijna volledig zag. Net toen ik besefte dat het wat kouder was geworden, hoorde ik een man zeggen: “Hé ik heb ze gevonden! Ze heeft zichzelf alvast gebonden!” Ik hoorde enkele andere mannen lachen.

De angst die ik nu voelde was onbeschrijfelijk en automatisch kneep ik mijn ogen dicht. Ik voelde dat de kou alleen maar erger werd. Opeens voelde ik hoe iemand mij droeg. Ik liet mijn ogen dicht en probeerde me niet te focussen op wat er gebeurt maar op weer warm te krijgen. Maar doordat ik in een middelmatige tas was en dat ik mijn trui niet aan kon doen bleef ik rillen van de kou die steeds erger werd. Opeens hoorde ik de stem zeggen: “Heb je het koud?” het klonk haast zo beleefd dat ik mijn ogen voorzichtig opende. Ik merkte dat dat gat nog steeds open was. Hij hield me op een andere manier waardoor ik een deel van zijn lichaamswarmte door de zak heen kon voelen. Opeens droeg hij me nog anders en stond even stil. Dat vermoede ik doordat ik niet meer zo veel bewoog. Ik keek hem raar aan door het gat van mijn zak. Toen besefte ik dat hij steeds dichter kwam. En dan drukte hij zijn lippen op die van mij. Meteen verspreide de warmte van zijn lippen op die van mij. Nadat hij zich terug trok deed hij mijn rits van mijn zak meer toe maar zodat er bij mijn mond en neus nog een gat was voor lucht. Ofja dat dacht ik want hij bracht voor de 2de keer zijn lippen naar de mijne. Hij begon net weer te wandelen en gaf me dan een 3de kus. De warmte voelde zo goed dat ik meer tegen hem aan kroop. Toen grijnsde hij even en zei dan “Heb je nu warm?” ik knikte zover het kon. Ik hoorde hem even grinniken maar ik keek al niet meer. ik had mijn ogen al gesloten.

Toen ik wakker was merkte ik dat we net aankwamen en dat ik in een auto zat. Ik keek naar buiten en ik zag dat er een raar gebouw was, we liepen er naartoe en toen we nog maar net binnen kwamen stond er al een vrouw te wachten. Die jongen (die dat mij al eerder droeg) nam mijn tas over en leidde mij naar een zaal waar er alleen maar jongens waren. Ze keken me een beetje raar aan maar vroegen niets. Die jongen zette mijn zak neer en wees me de weg naar de badkamer waar ik me kon verfrissen. Toen ik eruit kwam was die jongen weg. Blijkbaar mocht hij weg als hij mij gevangen had. Ik vond het niet leuk dus gedroeg ik me ze goed mogelijk om weg te raken.

Toen vertelde mij een andere jongen dat je pas weg kon als je je goed gedroeg en als je de raadsels van de tuin kon oplossen en de sleutel kon vinden, maar blijkbaar was dat nog nooit gelukt. Dus probeerde ik de raadsels op te lossen en uiteindelijk loste ik ze allemaal op en vond ik de sleutel. ik liep naar de glazen deur en opende hem. ik rende weg en ik kwam opeens bij mijn huis uit. dan ben ik met mijn zusje naar een indoor speelplein geweest en zag ik daar die jongen die mij ontvoerde weer. hij was hier ook met een klein jongentje(ik denk zijn broertje). Zijn broertje en mijn zusje samen aan het spelen en zijn wij gaan liggen op een trampoline en hebben we nog even gepraat.

Zo dat was hem
Hopelijk kunnen jullie mij helpen
Camille
 
Berichten: 1
Geregistreerd: zo 14 okt 2018, 14:18

Re: ontvoering

Berichtdoor Sheherazade » zo 14 okt 2018, 15:05

Camille schreef:Ik ben in een huis(dat niet in het echt mijn huis is) en ik ben net aan het luisteren naar mijn ouders iets vertellen tegen elkaar.
Ze vertelden dat er veel tieners verdwenen.
In alle haast rende ik naar de mega grote garage een zak en begon vlug mijn spullen uit mijn valies te versteken naar een kleinere tas met een rits. Ik deed dat in alle haast. Ik begon niet te voelen dat het langzaamaan koud werd. Ik legde mijn knuffels erin, mijn pyjama en kleren. Opeens hoor ik stemmen. In paniek pakte ik de zak en rende ik achter een van de muren. Ik hoorde weer die stemmen maar dit keer veel luider. Mijn nieuwsgierigheid won het van mijn angst en dus keek ik heel voorzichtig om het muurtje. De mannen hadden enkel een broek aan en een hele boel touwen met zich mee.


Je kunt je schaduw of angst niet ontlopen, die weten precies wat je doet of waar je bent.
Het lijkt wel of zwarte Piet op bezoek komt. De barbaren komen.

Juist op dat moment zei er iemand “we zullen je wel vinden hoor” met een kwaadaardige lach erachter.
Meteen borrelde de angst weer op. Terwijl ik de voetstappen steeds dichter en dichter hoorde komen bedacht ik me dat de enige plaats waar ik me kon verstoppen zonder gezien te worden was door in mij tas kruipen. Ik twijfelde geen seconde en kroop snel mij tas in. Toen ik mijn tas dichtritste maakte ik een beetje geluid maar doordat de plaats waar ik me verstopte heel groot was werd het geluid versterkt. Ik kon de rits niet volledig sluiten waardoor je mijn gezicht bijna volledig zag. Net toen ik besefte dat het wat kouder was geworden, hoorde ik een man zeggen: “Hé ik heb ze gevonden! Ze heeft zichzelf alvast gebonden!” Ik hoorde enkele andere mannen lachen.


Haha, je hebt jezelf alvast ingepakt.

De angst die ik nu voelde was onbeschrijfelijk en automatisch kneep ik mijn ogen dicht. Ik voelde dat de kou alleen maar erger werd. Opeens voelde ik hoe iemand mij droeg. Ik liet mijn ogen dicht en probeerde me niet te focussen op wat er gebeurt maar op weer warm te krijgen. Maar doordat ik in een middelmatige tas was en dat ik mijn trui niet aan kon doen bleef ik rillen van de kou die steeds erger werd. Opeens hoorde ik de stem zeggen: “Heb je het koud?” het klonk haast zo beleefd dat ik mijn ogen voorzichtig opende. Ik merkte dat dat gat nog steeds open was. Hij hield me op een andere manier waardoor ik een deel van zijn lichaamswarmte door de zak heen kon voelen. Opeens droeg hij me nog anders en stond even stil. Dat vermoede ik doordat ik niet meer zo veel bewoog. Ik keek hem raar aan door het gat van mijn zak. Toen besefte ik dat hij steeds dichter kwam. En dan drukte hij zijn lippen op die van mij. Meteen verspreide de warmte van zijn lippen op die van mij. Nadat hij zich terug trok deed hij mijn rits van mijn zak meer toe maar zodat er bij mijn mond en neus nog een gat was voor lucht. Ofja dat dacht ik want hij bracht voor de 2de keer zijn lippen naar de mijne. Hij begon net weer te wandelen en gaf me dan een 3de kus. De warmte voelde zo goed dat ik meer tegen hem aan kroop. Toen grijnsde hij even en zei dan “Heb je nu warm?” ik knikte zover het kon. Ik hoorde hem even grinniken maar ik keek al niet meer. ik had mijn ogen al gesloten.


Het beest is niet zo slecht als het lijkt.

Toen ik wakker was merkte ik dat we net aankwamen en dat ik in een auto zat. Ik keek naar buiten en ik zag dat er een raar gebouw was, we liepen er naartoe en toen we nog maar net binnen kwamen stond er al een vrouw te wachten. Die jongen (die dat mij al eerder droeg) nam mijn tas over en leidde mij naar een zaal waar er alleen maar jongens waren. Ze keken me een beetje raar aan maar vroegen niets. Die jongen zette mijn zak neer en wees me de weg naar de badkamer waar ik me kon verfrissen. Toen ik eruit kwam was die jongen weg. Blijkbaar mocht hij weg als hij mij gevangen had. Ik vond het niet leuk dus gedroeg ik me ze goed mogelijk om weg te raken.


Allemaal jongens die wel met je willen spelen?

Toen vertelde mij een andere jongen dat je pas weg kon als je je goed gedroeg en als je de raadsels van de tuin kon oplossen en de sleutel kon vinden, maar blijkbaar was dat nog nooit gelukt. Dus probeerde ik de raadsels op te lossen en uiteindelijk loste ik ze allemaal op en vond ik de sleutel. ik liep naar de glazen deur en opende hem. ik rende weg en ik kwam opeens bij mijn huis uit. dan ben ik met mijn zusje naar een indoor speelplein geweest en zag ik daar die jongen die mij ontvoerde weer. hij was hier ook met een klein jongentje(ik denk zijn broertje). Zijn broertje en mijn zusje samen aan het spelen en zijn wij gaan liggen op een trampoline en hebben we nog even gepraat.

Zo dat was hem


Je was bang voor niets, anticiperende angsten.
Maar ook een voorbode van de volwassenheid en seksualiteit, de integratie van het mannelijke element.
Vaak zijn dit de "boeven" die je uit de ouderlijke beschutting halen zodat je los komt van hen.
Het avontuur is het leven. De tas is een soort tweede geboorte symboliek.
Niet meer dan een droom per post. Geen dromen van derden plaatsen.
Avatar gebruiker
Sheherazade
 
Berichten: 3765
Geregistreerd: ma 23 sep 2013, 11:10


Keer terug naar Dromen



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Google [Bot] en 3 gasten