Mijn naam horen roepen

Deel hier je "inzichten des levens" of vertel iedereen over die leuke e-card die je ontvangen had.

Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » za 05 sep 2015, 21:21

In mijn vorige woning had ik vaker dat als ik in bed lag (alles bij elkaar maar een keer of 5) dat ik iemand ineens achter mij vanuit telkens dezelfde bovenkant van de kamer mijn naam hoorde fluisteren. Ik was toen nog niet helemaal in slaap. Ik schrok er wel altijd van en werd even angstig, maar die angst ging snel over in een sterk gevoel van geruststelling en emotie dat zich uitte in dat ik moest huilen voor diegene. Ik weet nog steeds niet wie het zou moeten zijn, al dacht ik altijd aan verschillende mensen. Misschien wel m'n opa (immers vaker gezien in m'n dromen na overlijden) of iemand van vroeger waarmee ik nu geen contact meer mee had en wel graag mocht, waarvan ik haar mogelijk onnatuurlijk overlijden niet weet? Dat is wat het meest in me op kwam, vooral dat laatste.

Naast die stem hoorde ik nog veel vaker met name de glazen bovenplaat van mijn salontafel trillen. Vaker dan dat ik die stem hoorde, zomaar uit het niets. Ik had geen huisdieren of iemand anders in huis en woonde 2 hoog ineen lage flat. Het leek alsof ik aanwezigheid voelde in vooral de stem gevallen. Die tafel die regelmatig trilde leek alsof iemand er zachtjes tegenaan kwam of iets bewoog. Ik had altijd het idee dat iemand m'n aandacht probeerde te trekken, en ik vroeg soms wie dat was als ik een stem hoorde. Ook met de salontafel werd ik soms helemaal gerustgesteld en begon ik wel eens te huilen.

Iemand een idee wat dat zou kunnen zijn geweest en/of wat dat zou kunnen betekenen? En of het echt de persoon kan zijn aan wie ik het sterkst dacht?

Sinds ik verhuisd ben heb ik dat niet meer meegemaakt, maar ook de salontafel heb ik weggedaan ivm verhuizen en geen opslagruimte, volgens mij. Maar sowieso heb ik het niet meer meegemaakt sinds vorig jaar november.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Sheherazade » zo 06 sep 2015, 06:58

Misschien was het plaatsgebonden?
Iemand die daar gewoond heeft en is overleden?
Het lijkt een beetje op poltergeist fenomenen.
Het komt relatief zelden voor, dat een voorwerp trilt, of rammelt, beweegt. (belleltje)
Blijkbaar heeft de geest toch soms de mogelijkheid de materie te bewerken.
Maar dat komt vaak, doordat er iemand energie afstaat, in dit geval jij.
Kinderen staan erom bekend veel energie te bezitten.
Dus deze verschijnselen komen bij kinderen ook vaker voor.

Het is wat luguber, maar de levensenergie van een kind is enorm.
Daarom werden ze ook als offer, of in de magie gebruikt in de oudheid.
Helaas komt het nog voor.

Plots afgebroken levens laten resten na, die op een plaats kunnen blijven hangen.
Of een voorwerp is ermee verbonden. (Denk b.v. aan antiek)
Niet meer dan een droom per post. Geen dromen van derden plaatsen.
Avatar gebruiker
Sheherazade
 
Berichten: 3733
Geregistreerd: ma 23 sep 2013, 11:10

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » zo 06 sep 2015, 10:32

Dank voor een antwoord.

Ik vraag me dan alleen nog af hoe die geest mijn naam wist. Ik ben er gelukkig niet zo bang voor, ondanks dat ik altijd wel even schrok. Bang was ik niet, gelukkig. Ik begrijp dat een geest alleen een lichaam volledig kan overnemen als je bang bent omdat angst hen voedt. Ik heb juist het gevoel dat ik met ze meeleef en wordt gerust. Na het schrikken kwam dat gevoel ook telkens naar boven.
Soms heb ik het gevoel of ik met ze kan communiceren in telepatisch opzicht of dat ik over een bepaalde 6e zintuig beschik. Ik heb bijvoorbeeld ook heel erg vaak dat ik ergens aan denk wat niet zomaar door mensen besproken wordt, en dat even later diezelfde of de volgende dag ze over hetzelfde hebben waar ik aan dacht, of dat er iets gebeurd waar ik net aan heb gedacht. Ook op TV of radio zie of hoor ik mijn bepaalde gedachtes over iets snel terug op TV of Radio. Dan denk ik voor de zoveelste keer: "Ook toevallig, daar dacht ik net aan". Ik heb vaak ook een goed voorgevoel als er iets gebeuren gaat, kan erg goed de sfeer aanvoelen in een ruimte met mensen en kan in de meeste gevallen aanvoelen of iemand te vertrouwen is of niet.

Ik vraag me weleens af of ik iets bezit waarvan ik niet volledig weet hoe ik me daarvan kan openstellen. Of heb ik dat al (deels) onbeuwst gedaan, mij ervoor openstellen? Dan bedoel ik met name hetgeen ook over het geesten gebeuren? Ik ben wel een heel gevoelige jongen. En toch vind ik het ook allemaal heel mooi ook al die ervaringen.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » zo 06 sep 2015, 10:55

Even vergeten, ben ook heel erg kinds vaak. Lang verhaal vanuit verleden waarom ik nog steeds kind wil zijn en me zo voel maar dat terzijde. Wat ik ermee wil zeggen (of vragen eigenlijk): Zou dat niet kunnen zijn dat het versterkt, aangezien er stond dat vooral kinderen dat hebben? Of is het echt een sterk 6e zintuig, of iets anders?
Laatst bijgewerkt door Teddybeer op zo 06 sep 2015, 10:56, in totaal 1 keer bewerkt.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Sheherazade » zo 06 sep 2015, 10:56

Ik heb dat ook hoor.
Als kind al als ik aan een liedje dacht ook al was dat absoluut niet populair begon iemand dat te fluiten of ik hoorde het ergens. Of ik dacht een een tekst of onderwerp, die zeker niet actueel waren en dan begon er iemand over, of ik viel er zogezegd bijna over, door een boek of wat ook, dat ik in handen kreeg.
Ergens zijn we in een poel van het onbewuste met elkaar verbonden, al zijn we niet allen één.

Druppels in de oceaan vormen deze, maar je kunt het niet omkeren, want dan verdrink je gegarandeerd.
Het is ook helemaal niet de bedoeling allen een te worden zoals dwazen menen, integendeel zelfs.
Er zou geen bewustzijn bestaan, als we ons niet af zouden scheiden van het collectieve onbewuste.

Maar dat een geest of projectie je naam kent is niet vreemd, je naam wordt immers vaak genoemd of gedacht. Bovendien is de roep niet altijd je naam, maar meer je identiteit, zoals je Ip adres op het internet bij jou hoort. Het gaat dus om het trekken van je aandacht.

Een enkele keer hoorde ik ook mijn naam weleens vaag, b,v, in kritieke situaties. dat gaf mij het gevoel er niet alleen voor te staan.
Iedereen heeft paranormale begaafdheden of een 6e zintuig, maar het komt niet tot ontwikkeling omdat we teveel met de drukke roes van het leven bezig zijn.
Kijk eens naar al die app jes en ipod verslaafden. Ze luisteren niet naar zichzelf en ontvluchten de inkeer en de stilte met dat onding.
Beter zouden ze wat aandacht schenken aan wat er vanbinnen leeft dan aan de glitterwereld die zo virtueel en vergankelijk is.

Het is een feit dat mensen die in afzondering leven veel gevoeliger worden voor zaken waar de moderne mens geen weet meer van heeft. Ook het verstand staat ertussen en onderdrukt de intuïtie of het gevoel.
Het wordt als ongezond betiteld als je teveel aan navelstaren doet. In andere culturen is het juist een verdienstelijke eigenschap.

Je kunt wel telepathisch communiceren leren door het gewoon te proberen.
Het probleem is natuurlijk aarding. Je weet immers niet waarmee je communiceert.
Wie dus niet op twee benen staat, zal snel wegdrijven in zweefvliegen.
Psychische projecties zijn de grootste hindernissen.
Daarmee zou je immers met je spiegelbeeld gaan praten en denken dat het een geest is.
"Pseudo-Paranormalen" projecteren alles en denken dan bijzonder begaafd te zijn.
Gewone mensen projecteren ook veel maar dat is zelfbedrog want meestal projecteren ze hun minder mooie kantjes.
Projecties zijn noodzakelijk, want ze verbinden het bewustzijn met het onbekende.
Wie die projecties inziet en terugneemt wordt dan ook een stukje wijzer en belast zijn omgeving er niet meer mee.

Gevoeligheid maakt dat je dingen waarneemt die anderen niet waarnemen.
Die zwakke signalen komen meestal niet door de muurtjes heen van het ego.
Jij bent dus wat transparanter dan gemiddeld.
Wat je daar verder mee kunt? Leren luisteren en rustig analyseren en vooral kijken wat het je oplevert.
Als je uit je evenwicht raakt of de verschijnselen je gaan obsederen is het oppassen.
Daarom moet je een mate van zelfkennis ontwikkelen, want ontsporen is snel gebeurd,

Kijk, geesteszieken horen ook stemmen of zien beelden.
Het verschil is slechts, dat de gezonde mens onderscheid kan maken, terwijl de zieke zich verliest in waanvorming.

In een tamelijk groot universitair onderzoek dat verder anoniem werd gevoerd, bleken heel wat gezonde mensen stemmen te horen, of een of andere religieuze, of spirituele, of mystieke ervaring te hebben gekend. Alleen durven velen daar niet over te spreken, om niet nagewezen te worden.
Niet meer dan een droom per post. Geen dromen van derden plaatsen.
Avatar gebruiker
Sheherazade
 
Berichten: 3733
Geregistreerd: ma 23 sep 2013, 11:10

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » zo 06 sep 2015, 11:08

Thanks voor de uitgebreide tekst. Kan er best van van leren, vooral het gedeelte gevoeligheid. Weet niet of je de laatste had gelezen maar ben zelf erg kinds (niet ten alle tijden hoor), waarschijnlijk ontwikkeld door slechte jeugd en kindertijd. Wellicht dat dat kindse het versterkt aangezien kinderen het sterker hebben vaak?

Bedankt in ieder geval voor alle info.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Sheherazade » zo 06 sep 2015, 12:09

Probleemjeugd brengt vaak een vroegtijdige ontwikkeling met zich mee.
Je moest die antennes ook ontwikkelen om te overleven.
Dus je bent veel oplettender dan anderen, die in een beschermde omgeving opgroeien.
Soms ook hyperalert en HSP.

Ik stel het zo, het kwaad is een katalysator.
Niet meer dan een droom per post. Geen dromen van derden plaatsen.
Avatar gebruiker
Sheherazade
 
Berichten: 3733
Geregistreerd: ma 23 sep 2013, 11:10

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » zo 06 sep 2015, 12:15

Het is meer dat ik niet echt veel kind kon zijn door pesterijen van anderen en niet begrepen voelde, ook niet door begeleiding en weinig liefde kende. Vooral dat bedoelde ik met slechte kindertijd en jeugd gehad. Veel geïsoleerd zijn en ouders missen. Vanaf 6 jaar op internaten geleefd vandaar (met goede bedoeling hoor deze boodschap). En inderdaad was zelf ook niet altijd makkelijk, moeilijk lerend. Maar wilde wel het goede.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Sheherazade » zo 06 sep 2015, 12:31

Hoe kun je makkelijk worden met zo'n jeugd?
Als je bepaalde fases mist in je jeugd kun je die later niet meer ontwikkelen of het wordt een toch wat kunstmatig geheel. Hechting b.v. of eigenwaarde, liefde uitwisselen, verantwoording nemen, zelfbevestiging.
Zelfbevestiging kun je wel bereiken door prestaties te leveren maar het zal toch anders zijn als van iemand die wel in een goede omgeving is opgegroeid. Het missen van een nest is iets wat je vaak blijft zoeken in relaties.
Maar je kunt het nooit inhalen.
Internaten laten kinderen aan zichzelf over, heel anders dan in een liefderijk gezin.
Maar soms is het beter als het thuis niks is. Want een liefdeloos gezin is de bron van veel latere problemen en onaangepastheid. Je moet als het ware jezelf uitvinden. Maar het kan je ook sterker maken als survivaltocht.
Helaas gaan daarbij veel gevoelens verloren en die zijn zo waardevol.
Ik zie het aan mensen, hun nonverbale gedrag, de blik in hun ogen en het vaak wat ontwijkende in hun communicatie. Het basisvertrouwen is dan beschadigd of nooit bevestigd.
Niet meer dan een droom per post. Geen dromen van derden plaatsen.
Avatar gebruiker
Sheherazade
 
Berichten: 3733
Geregistreerd: ma 23 sep 2013, 11:10

Re: Mijn naam horen roepen

Berichtdoor Teddybeer » zo 06 sep 2015, 13:43

Binnen ons gezin was inderdaad alleen mams er voor me. Ik moest inderdaad ook weg van de basisschool, en jeugdzorg bepaalde dat ik begeleid moest wonen en apart geschoold moest worden. Ook m'n zus heeft me na m'n babytijd gepest en paps gaf niet zo heel veel om ons. Dat gedeelte klopt inderdaad.

Wat het zoeken naar een nest in relaties is absoluut waar. Bijvoorbeeld iemand die nog een soort van moederrol kan zijn of het slapen met een knuffelbeer, hetgeen wat ik altijd doe. Toch weer die geborgenheid zoeken die ik veel gemist heb. Inhalen lukt niet meer inderdaad. Nu begrijp ik ook beter dat beginstuk over bepaalde fases gemist enzo. Zo heb ik het nog nooit bekeken op die manier. Daar heb je m'n ogen mee geopend.

Sterker wordt je zeker op je eigen manier in de loop van al die jaren. Maargied ik dwaal wat af, maar het kwam voort uit dat kinderen gevoeliger zijn voor geesten dan volwassenen en me wellicht door m'n "kleine" ik misschien daarvoor gevoeliger zou zijn.

Heel erg bedankt voor je antwoorden en inzicht geven. Ik kan hier denk ik wel iets mee.
Teddybeer
 
Berichten: 64
Geregistreerd: ma 30 maart 2015, 22:21

Volgende

Keer terug naar Inzichten



Wie is er online

Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers. en 1 gast